Drie december, een prachtige winterdag met weinig of geen wind waarin het zonnetje zijn uiterste best doet om de nachtrijp te doen ontdooien. Al vroeg zijn we op de haven om de nodige maatregelen te nemen voor een laatste vaartocht, dit jaar.


Het is een dag dat de meeste schepen al op de kant staan en langzaam in de winterslaap gaan. Voor ons niet meer dan wat kleine aanpassingen maar altijd nog klaar om uit te varen. De goede isolatie, verwarming en koeling zonder water maakt dit mogelijk.

Zo ook vandaag. Wij nemen, namens de stichting “VaarKracht”, de familie Rensen aan boord. Een beslissing waar we, na de vraag van Robert, niet lang over hoefden na te denken.

Vader Nico met zijn vrouw Willy en dochters Jessica en Ester heten we welkom bij ons havenkantoor van de watersportvereniging  “het Haventje” te Batenburg. Het is elf uur en de zon heeft net op tijd de loopbrug met helling naar de steigers ontdooit. Vader Nico stapt uit de auto waarin zojuist de verassing van vandaag is medegedeeld. Een zeer waarschijnlijk laatste vaartocht over de rivier de Maas waarop hij vele jaren als beroepsschipper zijn boterham heeft verdiend. Een goede beslissing van zijn dochters om dit te regelen.

Aan boord maken we kennis met elkaar onder genot van koffie en thee. De tocht gaat richting de Gouden Ham in Maasbommel waar we rond de klok van 13.00uur afmeren aan het steiger bij de Korenmolen en de rust nemen om samen van de lunch te genieten.

Tijdens het varen is Nico buiten ondanks dat het fris is. Met een goede jas en wat kussens is het achter de stuurhut goed te doen. We praten over zijn werkleven en proberen de ernst van de dag wat te omzeilen. Jessica en Ester zijn schatten van dochters en houden erg veel van hun vader. Ze glunderen wanneer pa het roer even overneemt en zijn grenzen vandaag wat heeft verlegd. Het is 15.00uur en eenmaal terug in de haven praten we na over deze mooie dag.

De emoties die tijdens de dag even weg waren gestopt komen toch even naar boven. Helemaal niet erg. We zijn allen mensen en waar zouden we zijn zonder emotie. Nico spreekt uit dat dit voor hem een bijzondere dag is geweest. Ook voor ons, zo dichtbij het verdriet wat ons zomaar kan over komen.

Wij wensen de familie nog vele dagen om samen door te brengen en herinneringen op te halen. Wij zijn in ieder geval blij om een klein stukje aan deze herinneringen te hebben mogen toevoegen.

Jan en Ria Daanen/ schip NICOLAAS.

Leave a Comment